உழைக்கத்தெரிந்தும் பிழைக்கத்தெரியாதவர்கள்

என் பர்சை நீ பார்த்தாயா?”

”என் செல்போனை நீ எடுத்தாயா?” ஆகிய கேள்விகளுக்கு சம்பந்தப்பட்டவர்களின் பதில்கள் இல்லை என்பதே. ஆனால், தொனி மற்றும் தோரணையை வைத்தே இல்லைகளுக்குள் பதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள ஆம்களை வெளியே கொண்டு வந்துவிடலாம்.

”நான் பெத்த பிள்ளையே இல்லை நீ; உனக்கு நான் அப்பனுமில்லை, நீ எனக்கு மகனுமில்லை” என்று மனம் வெறுத்துக் கத்துகிறார் ஓர் அப்பா. அவசரப்பட்டு இது ‘இல்லை’ இரகத்தைச் சேர்ந்தது என்கிற முடிவிற்கு எவரும் வந்துவிடவேண்டாம். இதற்குள் ஓர் ஆம் ஒளிந்து கிடக்கிறது.

தம் மகன் நன்றாக வரவேண்டும் என்கிற அக்கறையின் முரண்பாடான வெளிப்பாடே இது. நாம் விண்ணப்பம் விடுத்த எவ்வளவோ இடத்தில், தீர்மானமாக நமக்கு ‘இல்லை’கள் சொல்லப்பட்டு அவை ‘ஆம்’களாகியிருக்கின்றன.

கல்லூரியில் படிக்கும் மகன் செலவுக்குப் பணம் கேட்கிறான். ஆரம்பத்தில் அம்மாவிடமிருந்து இல்லைதான் பதிலாக வருகிறது. புறப்படும்போது, ”உன் தொந்தரவு தாங்கலை! இந்தா வச்சுக்கோ! நல்ல செலவாப் பண்ணு!” என்று அதுவே ஆமாக அரைமணி நேரத்திற்குள் உருமாறுகிறது.

”மாப்பிள்ளை மோட்டார் சைக்கிள் கேக்கிறார்ப்பா. பஸ் ஸ்டாண்ட்ல காத்துக் கிடந்தே நேரம் வீணாப் போகுதப்பா. சீக்கிரமே போயிடறார். ராத்திரி லேட்டா வர்றார். புள்ளைங்க ரெண்டு நேரமும் தூங்கிடுதுங்க. எங்களோட அவர் இருக்கிற நேரமே குறைச்சல்தாம்பா” என்று சிணுங்கும் மகளுக்கு அப்பா முதலில் சொல்வது இல்லைதான்.

”எப்படிம்மா முடியும்? நான் எங்கம்மா போவேன்? கல்யாணத்துக்கு முன்ன வாங்கின கடனே கழுத்தை அழுத்துது” என்ற அதே அப்பா எப்படியோ மாப்பிள்ளைக்கு மோட்டார் சைக்கிள் வாங்கிக் கொடுத்து விடுகிறாரே!

ஆம்! பாசத்திற்கு இல்லைகளை ஆம்களாக மாற்றும் ஆற்றல் உண்டு. ஆனால், தொடர்ந்து ‘இல்லை’தான் என்பது பதிலாக இருப்பின் அந்த இல்லைகள் ஆராயப்பட வேண்டும்.

இந்த வழியில் நீ வந்ததால் இல்லை. இந்நபர் மூலம் அணுகியதால் இல்லை. நேரமற்ற நேரத்தில் சூழ்நிலை புரியாமல் கேட்டதால் இல்லை போன்ற பதில்கள் வெளிவரும்.

‘இல்லை’களை எப்போதுமே நிரந்தரமாக அடைக்கப்பட்ட கதவுகளாகக் கருதக்கூடாது. தட்டும் நேரம்; தட்டப்பயன்படுத்தும் கருவி; தட்டப்படும் சூழல் ஆகியவை சாதகமாக இருக்கின்றனவா என உன்னிப்பாகக் கவனித்து அனைத்தையும் சாதகமாக்கிக் கொண்டு களத்தில் இறங்க வேண்டுமே தவிர, ஒப்புக்குத் தட்டிவிட்டு ‘இல்லை’களை வாங்கிக்கொண்டு வெளியேறி விடக்கூடாது